–          پرسه ای آغاز کردم، در خیال  - دل  به یاد آورد، ایام وصال

–          از جدای یک ، دو سالی می گذشت - یک، دو سال از عمر رفت و برنگشت

–          دل  به  یاد آورد، اول بار را - خاطرات اولین دیدار را

–            آن نظر بازی و آن  اسرار را - آن  دو  چشم مست  آهو وار را

–           همچو رازی مبهم و سر بسته بود - چون من از تکرار، او هم خسته بود

–           آمد و هم آشیان شد با منو- همنشین و همزبان شد با منو

–          خسته جان بودم، جان  شد با منو- ناتوان بودم و توان شد با منو

–           دامنش شد خوابگاه خستگی -  این چنین آغاز شد دل بستگی

–           وای از آن شب زنده  داری بی ثمر- وای از آن عمری که  با او  شد به سر

–           مست او بودم ز دنیا  بی خبر- دم به دم این عشق می شد بیشتر

–            آمد و در خلوتم  دم  ساز شد - گفت و گوها   بین  ما   آغاز شد

–            گفتمش درعشق پا برجاست  دل - گر گشایی چشم دل زیباست دل

–            گر تو زورق ما شوی دریاست دل- بی تو شامی بی فرداست دل

–           دل  زعشق  روی تو حیران شده - در پی عشق تو سرگردان شده

–           گفت در عشق  وفادارم  بدار- من تو را بس دوست می دارم، بدان

–            شوق وصلت را  به سر دارم بدان- چون توای مخمور  خمارم بدان

–            با تو  شادی می شود غم های من - با  تو  زیبا  می شود فردای من

–           گفتمش عشقت به  دل  افزون شده - دل ز جادوی رخت  افسون شده

–           جز تو هر یاد به  دل  مدفون  شده - عالم  از زیبایت مجنون شده

–           بر لبم بگذاشت لب یعنی خموش- طعمه بوسه از سرم برد عقل و هوش

–            در سرم  جز عشق سودایی نبود - بهر کس جز او در این دل  جا  نبود

–            دیده  جز بر روی او  بینا  نبود- همچو عشق من،  هیچ گل زیبا نبود

–            خوبی او  شهرۀ آفاق بود - در نجابت در نکویی ناب بود

–            روزگار اما وفا  با ما نداشت- طاقت  خوشبختی ما را  نداشت

–           پیش پای عشق  ما سنگی گذاشت- بیگمان  از مرگ  ما پروا نداشت

–          آخر این  قصه  هجران بود بس - حسرت  و رنج فراوان  بود بس

–           یار ما را  از جدایی غم  نبود - در غمش مجنون عاشق کم

–           بر سر  پیمان  خود  محکم نبود - سهم  من  از عشق ،جز ماتم نبود

–           با  من  دیوانه پیمان  ساده  بست - ساده  هم  آن  عهد و پیمان  را  شکست

–           بی خبر پیمان  یاری را  گسست - این  خبر نا گاه  پشتم  را  شکست

–           آن  کبوتر عاقبت از بند  رفت - رفت و با دلدار دیگر عهد  بست

–           با که  گویم او که  هم خون من است - خصم جان و تشنۀ خون  من است

–            بخت بد بین،  وصلت او قسمت  نشد - این گدا مشمول  آن رحمت  نشد

–           آن طلا حاصل به  این  قیمت  نشد

–           عاشقان  را  خوش دلی تقدیر نیست- با چنین تقدیر تدبر نیست

–           از غمش با  دود  و  دم  همدم شدم - باده نوش غصۀ او من  شدم

–           مست مخمور خراب از غم شدم - ذره ذره آب گشتم کم شدم

–          آخر آتش زد  دل دیوانه  را- سوخت بی پروا  پر  پروانه را

–           عشق  من  از من  گسستی خوش گذر- بعد از این حتی تو  اسمم را  نبر

–           خاطراتم را  تو  بیرون  کن  ز سر- دیشب از کف رفت، فردا را نگر

–          گرچه آب رفته  باز آید به  رود - ماهی بی چاره اما مرده بود

–           بعد از این هم آشیانت  هرکس  است- باش با او یاد تو ما را  بس  است

                                                                                   یاد  تو ما   را  بس  است ...